شیار را به سمت منبع نور (لامپی) بگیرید. لامپ رشته‌ای طیف ساده‌ای (بدون هیچ خط روشن) را نشان می‌دهد. زیرا نور آن از جسم جامد داغ ساطع می‌شود (رشته‌ی تنگستن داخل حباب لامپ).

گازهای داغ نوری را تولید می‌کنند که تنها از تعدادی رنگ تشکیل شده‌اند. طیف‌سنج این رنگ‌ها را از هم تفکیک می‌کند به طوری که می‌توان آن‌ها را جدا از هم دید.

تصویر بالا نور لامپ نئون را نشان می‌دهد. می‌توان دید که "گاز نئون داغ" نوری را درست می‌کند که از چندین رنگ تشکیل شده‌است، اما اغلب آن‌ها در ناحیه‌ی قرمز و نارنجی طیف هستند.

نور مرئی از مجموعه‌ای از موج‌ها تشکیل شده‌است. طول موج‌های مختلف متناظر رنگ‌های مختلف است. نور لامپ نئون موج‌هایی با این طول موج را در بر دارد:

ادامه مطلب...

ابعاد مهجوریت قرآن کریم

پیامی که در طول قرون اسلامی از آیه شریفه «وقال الرسول یرب ان قومی اتخذوا هذا القرءان مهجورا» (فرقان/30) برداشت شده است، بیان «نکوهش از مهجورکردن قرآن» است، که به عنوان شکایت رسول خدا(ص) در روز قیامت به محضر پروردگار عرضه می گردد. در تفسیر مجمع البیان ذیل همین آیه آمده است: منظور از رسول در این آیه، محمد(ص) است که از قوم خود شکایت می کند که پروردگارا قوم من این قرآن را مهجور کردند! معنای «اتخذوا هذا القرءان مهجورا» این است که قرآن را رها کرده و به دنبال شنیدن و فهمیدن آن نیستند.

نزدیک به همین معنا را می توان در دیگر تفاسیر و ترجمه ها مشاهده کرد: شکوه پیامبر(ص) به پیشگاه خداوند از مردم به خاطر متروک ساختن قرآن کریم بوده است. نکته قابل توجه این است که گرچه مهجورکردن قرآن امری نکوهیده و مورد سرزنش و توبیخ است، ولی آیا پیام این آیه بیان کردن نکوهش مهجور کردن قرآن است، به تعبیر دیگر آیا «اتخذوا هذا القرءان مهجورا» دقیقاً به معنای «قرآن را مهجور کردند» می باشد؟

ادامه مطلب...

 تفسیر و تأویل

گروهى از قرآن پژوهان تفسیر و تأویل را مترادف مى دانند, و عده اى دیگر تأویل را به معناى خلاف ظاهر الفاظ دانسته اند, و برخى از مفسران, تفسیر را از سنخ معانى الفاظ و تأویل را به معناى حقیقت قرآن معرفى کرده اند, حقیقتى که از سنخ معانى الفاظ نیست و نمى توان از لفظ به آن پى برد و… . اینک به تعریف این دو اصطلاح از دیدگاه امام مى پردازیم و سپس آن دو را با هم مى سنجیم.

ادامه مطلب...

(براى ذکر آن لابدّیم از ذکر فتوحات ثلاثة متداوله نزد اهل عرفان, پس گوییم که (فتح) در مشرب آنها عبارت است از گشایش ابواب معارف و عوارف و علوم و مکاشفات از جانب حق, بعد ازآن که آن ابواب بر او مغلق و بسته است. مادامى که انسان در بیت مظلم نفس است و بسته به تعلقات نفسانیه است, جمیع ابواب معارف و مکاشفات به روى او مغلق است; و همین که ازاین بیت مظلم به قوت ریاضات و انوار هدایت خارج شد و منازل نفس را طى کرد, فتح باب قلب به روى او شود و معارف در قلب وى ظهور کند و داراى مقام (قلب) گردد, و این فتح را (فتح قریب) گویند, زیرا که این اول فتوحات و اقرب آنهاست و گویند اشاره بدین فتح است قول خداى تعالى (نصر من الله و فتح قریب), البته با یارى و نصر خداوند و نور هدایت و جذبه آن ذات مقدس این فتح و سایر فتوحات واقع مى شود.

ادامه مطلب...